24
vrijdag 18 december 2009
door Sophie
Zorg dat u confortabel zit.
Kussen'tje ligt op de stoel en de tafel komt boven mijn kniën...tsjek!
Zorg dat u een goede pen of balpen bij de hand hebt.
Kliekkliek krabelkrabel...verdori! Ah, tog!....tsjek!
Uw papier licht voor u?
A4 met leintjes, zònder fetflekken....tsjek!
Priema. Dan kunnen we beginen!
Zo start mijn jaarleks terugkeerende leidenswech. Niemant verpligt mij er toe. Niemant houd mijn gelievden onder sgot. Niemant drijgt met ontslach, loonsbeslach of een vollediege avont Andree Rijeu.
Nee, ik doe het me zelfaan. Mazogisme voor geforderden. Het Groot Dictée der nederlandse taal. Met hooftletters.
Gedateert? Zeg maar argajis! Wie maalt dààr nu noch om in deeze tijd van esemes en emesem-berig'tjes? Elleke peecée heeft tog een spelingkontroole? Trauwens, al die spelingreegels zijn eigenlek overbodich. We begreipen elkaar tog perfekt mét of zónder détéfauten?
Eigenlek klopt dit wel. De chatroems krijoelen van de “tog” inplaatsvan “tog”, “erges” inplaatsvan “erges” en “zeg is” inplaatsvan “zeg is”. En het is waar: ik kan een steekhaudende kommuniccasie op starten met de schrijver van de tekst in questie.
Dezondanks zit ik elk jaar in December klaar en laat ik Martien Tanges zoetchevoojsde stem op mij in werken terweil ik braafjes elke zin noteer, regelmatich hartop van dale verfloek en het groeneboekje als aanmaakblok'je in de hautkagel wil smeiten. Om maar te zweigen van de schrijfers van deze verrecte dictée's, die ik alle plaagen van “aknee fulgaris” tot “Zimbapwaanse zadelpein” toe wens.
De inhaud van het dictée is meestal zo begreipelek als een adenduum in een wets voorstel rond azielaanvraag voor Mensen- Zonder-Papieren. De woorden die er invoor komen even weitversprijt als een Maratonloper bij een mieting van de Weet Watsjers. Verder bezit het nederlands bleikbaar enkel komas en puntkomas, want een gemidelde zin beslaadt ten minste 6 regels. Elke zin wort op zein beurt onder verteelt in ontichlek veel bij zinnen. Vija de parings gewoonten van de zëegel, over de vietnam-oorlog, langs diepvries-zakjes, autosnelwegen, de Champijons-Lieg en kleur spoelingen naar...waar ging deze zin ook al weerover? Og ja... de politiec van obama!
Volstrect overboodich om ditalles te onder gaan. Maar mijn echo krijgt de overhant. Ik ben hier goed in en dat ga ik beweizen ook!Ik wil beter schrijven dan mijn moeder (wat een héle opgafe is), ik wil mijn zus over klassen en u denkt tog niet dat ik op het gebiet van speling de duimen wil lechen voor -pakwech- Frans Bouwer of 1 van die andere “bekende” mensen die ellek jaar aanwezich zijn? Dus: schrijven tot ik er bijneerval!
En dan elke keer weer de peinleike vasttstelling: ik ben weer voledig de mistin gegaan. Die béevés en béëns zijn gelletterder dan ik dagt en lezers van de Standaart zijn bleikbaar wandelende groeneboekjes. Hijl aan onze spelingmeesters.
Ik schein maar niet beeter te kunnen dan een gemmiddelde van 24 fauten.
Ik vraach me af hoe dat komt...
4 reacties
Potverdekke. Zo'n column schrijven, daar heb je werk aan gehad :-)
Hilarisch gewoon! En vallen de woorden wat tegen, gelukkig ben jij er dan en schiet je ons ter hulp met je columns, Sophie!!
Mwoah, ik wacht de recensie van het Simplisties Verbond af ;-).
Chrappege kolom! Wat mei opfalt is dat het leesen van zoon stuk text met ontiechelek feel sgreifvauten freeselek techen falt. Het koste mei in ider gefal feel meer inspanning dan een chewoon chesgreven stuk proosa of sowiets.
Met plezier gelezen!